سرریز فناوری، ارزش‌افزوده و اقتصاد مقاومتی در ایران: الگوی تعادل عمومی قابل محاسبه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش آموخته دکتری اقتصاد دانشگاه شیراز

2 دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه شیراز

3 استادیار گروه اقتصاد دانشگاه شیراز

چکیده

بخش‌های مهم اقتصادی که در سیاست­های ابلاغی اقتصاد مقاومتی به آن تأکید شده بخش ارزش‌افزوده و تولید است. نهادهای اقتصادی می‌توانند با افزایش سرریز فناوری و بهره‌وری بر ارزش‌افزوده تأثیرگذار باشند. هدف این مقاله بررسی تأثیر اقتصاد مقاومتی بر ارزش‌افزوده بخش‌های مختلف اقتصادی است. برای رسیدن به این هدف، الگوی دکالو و همکاران (2013) تعدیل ‌شده و اثر شاخص اقتصاد مقاومتی بر سرریز فناوری و تابع تولید بررسی شده است. سؤال مطرح شده در مقاله حاضر این است که اجرای سیاست­های اقتصاد مقاومتی چه تأثیری می‌تواند بر ارزش‌افزوده بخش‌های اقتصادی داشته باشد؟ برای پاسخ به این سؤال، از الگوی تعادل عمومی قابل محاسبه و نرم‌افزار گمز، استفاده شده است. نتایج سناریوی اول نشان می‌دهد در صورت عدم اجرای سیاست­های ابلاغی اقتصاد مقاومتی، ارزش‌افزوده در بخش‌های کشاورزی، خدمات و سایر کاهش می­یابد ولی در بخش‌های صنعت، نفت و گاز و معدن تغییرات مثبت است. در سناریوی دوم، نتایج نشان داد که با بهبود وضعیت نهادی در کشور در اثر اجرای سیاست‌های ابلاغی اقتصاد مقاومتی، ارزش‌افزوده در همه بخش‌های اقتصادی افزایش می‌یابد؛ بنابراین پیشنهاد می­شود در کنار اجرای سیاست­های ابلاغی اقتصاد مقاومتی، به بهبود وضعیت نهادی کشور توجه شود.
 

کلیدواژه‌ها